Logo zenderstreeknieuws.nl


Column Margreet Nagtegaal

Een briefje op het aanrecht

Als columnist krijg je na verloop van tijd een onzichtbare band met je lezers. Op straat word je er op aangesproken en tijdens de koffie of een interview wordt de column van afgelopen week soms even genoemd.
Ik heb het aantal columns niet precies bijgehouden maar begin juni 2012 begon ik aan dit voor mij nieuwe avontuur. "Hmm," zei mijn redacteur van toen bedenkelijk, toen ik hem vroeg wekelijks een column te mogen schrijven. "Niet veel mensen houden dat langer dan een half jaar vol. Maar vooruit maar dan. Ga het maar proberen!" Inmiddels is gebleken dat ik niet bij die groep mensen hoor. Want bijna wekelijks is mijn column al vijf jaar lang in deze krant te vinden en ik vind het nog steeds enorm leuk om te doen.

In gedachten zie ik bij het schrijven u allen altijd een beetje voor me. "Miep met een grote frons, Jantje met uitroepteken en Marie waarvan ik weet dat ik ze weer met een kleine glimlach achter gelaten heb." Voor mij als schrijver is dat ook altijd weer de uitdaging. Je wilt iets in beweging zetten, hoe klein die beweging soms ook mag zijn. Ik weet dat mijn column vaak trouw wordt gelezen. In vakantietijd hoorde ik nogal eens; "Ben je gestopt? Ik zie je column niet meer." En meestal was ik dan maar slechts een weekje weg... Ik moest er altijd wel een beetje om lachen. Om te voorkomen dat u de komende weken de krant doorbladert op zoek naar de column of denkt dat ik echt gestopt zou zijn leg ik even een briefje op uw aanrecht. "Ik ben even weg." Vanwege een operatie die ik moet ondergaan ben ik een aantal weken uit de running. En omdat ik toch een verbondenheid met u voel, wil ik u dat even laten weten. Maar ik hoop en verwacht dat ik daarna weer gewoon verder mag gaan met het schrijven van artikelen en mijn wekelijks column.

Dus niet weglopen! Want ik had toch een briefje neergelegd?

Zodra het kan keert Margreet weer terug op deze plaats.

Reageer als eerste
Meer berichten