Foto: Foto:
De columns van Margreet

Kinderkamp

Afgelopen week gingen er bij mij wat laatjes met herinneringen open. Dat kwam door een aantal nieuwsberichten over kinderkampen.

Allereerst natuurlijk het onwel worden van maar liefst 28 kinderen tijdens een kinderkamp tijdens de zinderende hitte vorige week. Als kind ben ik heel vaak 'Op Kamp' geweest. Vaak zelfs twee keer tijdens een zomervakantie, want als gezin gingen we toen nog niet. Ik herinner me ineens weer de kleine punttentjes waar je met zes vreemde kinderen een week in sliep. Tijdens hete dagen een plek waar je niet te lang wilde zijn en als je veel regen had rook het muf en was alles in je tentje klam. De corvee groepen waren een heilig moeten in het stramien van elke dag naast de vele leuke activiteiten.

Geblinddoekt achtergelaten

Mijn oude fotoalbums staan vol met herinneringen aan heel veel kampen. Zingen, sport en spel midden in het bos en de HUDO ( Houd Uw Darmen Open) waarop je je behoeften deed. Ik zal het over de stank hier niet hebben. Spannend vond ik het, om in het donker het bos in te gaan voor een nachtwandeling of heuse dropping. De Amerikanen begrijpen niets van dit typisch Hollandse spel waarin je geblinddoekt ergens wordt achtergelaten om vervolgens zelf de weg terug te moeten vinden. De New York Times sprak er deze week schande van. Natuurlijk begrijp ik dat het in deze tijd vooral veilig en goed georganiseerd moet zijn. Geen enkel risico wat betreft extreme weersomstandigheden of gevaarlijke situaties. Maar het doet me deugd om op het nieuws te horen dat Kinderkampen weer helemaal hot zijn in deze moderne tijd. Elke dag de mobieltjes grotendeels achter slot en grendel en vooral heel veel leuke dingen doen met elkaar. Veel uitdagingen, gezelligheid en onuitwisbare herinneringen maken.
Alleen die van vandaag zullen niet meer in een ouderwets fotoalbum terecht komen zoals bij mij. Maar dat is wellicht het enige verschil.

Margreet Nagtegaal

Shopbox

Meer berichten