Foto:
Column: Wethouder(s)

Een ontstoken teen

Onlangs reageerde een inwoner van Linschoten op mijn column over Armoede. Fijn om te weten dat mijn column daar gelezen wordt. Inmiddels zijn we enkele gesprekken, waarvan een met haar, en een heleboel inzichten wijzer.

We, dat zijn ik en mijn ondersteuner binnen de gemeente Oudewater. Volgens de statistieken zitten er zo'n 325 mensen in de 'doelgroep', en daarvan bereiken wij met onze 'voorzieningen' zo'n 45%. Dat is niet goed en ook niet slecht, vergeleken met andere gemeenten. We scoren zeg maar een zesje.

Auw!

In mijn gesprek met de zeer betrokken Linschotense werd mij fijntjes te verstaan gegeven dat al betreft het slechts 3% van onze inwoners, er nog steeds een maatschappelijk vraagstuk ligt. En zij reikte mij de analogie van een ontstoken teen aan. Weliswaar een klein euvel op het gehele menselijke lichaam, maar het beperkt wel het lopen van dat gehele lichaam, bij elke stap. En zo zou ik armoede moeten zien, ook al komt die maar bij 3% (teen) van de bevolking (lichaam) voor. Auw.
Nu was ik niet tevreden met hoe we armoede weten op te lossen, maar dacht ik wel op de goede weg te zijn. Niet dus. En zoals dit onderwerp zijn er helaas veel meer. Sommige van vergelijkbare omvang (eenzaamheid), sommige een tikkie groter (jeugdzorg) en sommige enorm (stikstof).
Ik prijs me gelukkig dat ik me mag beperken tot lokale vraagstukken. Dat is al uitdagend genoeg. Daar heb ik een stevige les geleerd, en is mijn medewerker extra geïnspireerd geraakt. Er is geen snel werkend pilletje en het is ook weinig zinvol om een klein stukje aan te pakken. Dan is er nog steeds een ontsteking. Slechts door jarenlang intensief, maar vooral consequent te werken aan de oplossing zal het uiteindelijk verdwijnen. Het wordt een zaak van lange adem, hele lange adem. Als dit is waar mijn columns toe leiden, dan blijf ik schrijven.

wethouder Bob Duindam - Oudewater

Shopbox

Meer berichten