Foto:
De columns van Margreet

Pasen in stilte vieren

Het is deze week de Stille week. Zo wordt de week voor Pasen genoemd in de meeste christelijke kringen. Het sluit aan bij de veertigdagentijd. Het wordt ook wel Goede week, Heilige week of Grote week genoemd. Het is een voorbereiding voor wat komt met Pasen, de opstanding van Jezus uit de dood. De Stille week is een week van bezinning. Van inleven van het grote lijden, verdriet en onrecht wat Jezus werd aangedaan. De Stille week is nu, een soort, universeel geworden. Al bijna een maand lang staat de wereld stil. Ieder mens wordt door de maatregelen rondom het gevaarlijke en onzichtbare coronavirus in zijn eigen leven stilgezet, gelovig en ongelovig, rijk en arm, hier en daar, kinderen en ouderen, hard werkend of al verplicht zijn werkzaamheden los te laten, werkelijk niemand uitgesloten.

We waken over ons leven

Iedereen is genoodzaakt zoveel mogelijk thuis te blijven en je van het drukke, normale leven te distantiëren. De Stille week is een stille maand geworden. Teruggeworpen op je eigen kleine wereld. Dat geldt in ieder geval voor de meeste mensen onder ons. Dat kan een enorme bezinning geven over waar ons leven om draait of gedraaid heeft. Ik lees mooie dingen hierover. Maar tegelijk is daar natuurlijk ook het lijden, het verdriet, en de grote onmacht vanwege de besmettingen met of de dreiging van het coronavirus. In deze stille tijd waken we allemaal over ons leven. Zo goed en zo kwaad als dat maar kan. En ook Pasen zal straks in de stilte van je eigen huis worden gevierd. Geen bezoek, geen grote bijeenkomsten, geen vakantietripjes. De stilte zal nog even voortduren. Ieder zal zijn eigen paasfeestje moeten vieren. Van harte hoop ik dat dat voor jou en mij gaat lukken. Ik wens je Hoop op betere tijden, Liefde die dit alles kan dragen, en om deze trits dan af te maken, Geloof dat het Leven zal overwinnen. Want dat is toch de grote boodschap van Pasen.

Margreet Nagtegaal

Shopbox

Meer berichten