Foto:
Column: Wethouder(s)

Bob Duindam: Huismus

wethouder(s) | bob duindam - oudewater

Noodgedwongen leren we in deze 'intelligente lockup' de dingen dicht bij huis weer te waarderen. Wij hebben in onze tuin vetbollen opgehangen waaraan de vogels zich gretig te goed doen. Het is een bont schouwspel. De kool- en pimpelmezen wisten vanaf dag 1 de bollen te vinden, vrolijk af en aanvliegend. De mussen keken toe en slaagden er niet in een landing uit te voeren op de aan touwtjes hangende vetbollen. Maar zie, oefening baart kunst en ook de mussen slagen uiteindelijk in hun landingen. En aangezien mussen in groepen leven is het nu een drukte van belang voor de vetbollen. Sommige mussen blijven zelfs helikopterend een tijdje hangen. Een andere mus (of dezelfde, want ze zijn nauwelijks van elkaar te onderscheiden) geeft zijn maatje een bodycheck waardoor die van de vetbult valt en zijzelf erop landt.

De mussen hebben even niks in te brengen

Je kan er uren lol van hebben van al die speelsheid zo vlak voor het keukenraam. En dan ineens is daar een bonte specht, fantastisch mooi met zijn rode accenten, die schuw lopend via de planken langzaam naar de vetbollen toeschuift. Hij vliegt weer weg, en zo elke paar uur komt hij een stukkie dichterbij en uiteindelijk slaat ook hij toe. De mussen hebben even niks in te brengen. En dan ineens zijn alle vogels weg. Pauze? Een roofvogel op de loer? Een ander spel? Geen idee, want we kunnen hun wereld voorbij onze vetbollen niet zien. Net als onze lege straten, waar zijn de mensen? Wat zouden ze doen? We hopen allemaal bij leven en welzijn, bij voldoende veiligheid, onze straten weer in te nemen. Tot die tijd wens ik u huismussen de nodige speelse lichtheid thuis bij alle ongemakken die ongetwijfeld langskomen.

Bob Duindam
Wethouder Oudewater

Shopbox

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden