Foto:
De columns van Margreet

Memorabel

De meteorologische zomer is begonnen. De zon schijnt als nooit tevoren, nou ja in de afgelopen dagen en weken tenminste, en de terrassen zitten, eindelijk, vol met vrolijke mensen. 

Maar wat hebben we een memorabele lente achter de rug. Ik weet natuurlijk niet hoe het jullie vergaan is, maar ik heb bijna de hele lente thuisgezeten. Kijkend naar de vele soorten fietsers elke dag. Heel veel racefietsen die in hun strakke pakkies van ‘s ochtend vroeg tot ‘s avonds laat op snelle dunne bandjes voorbij raasden. Maar ook de gewone sportieve fietser met veelal ondersteuning van een accu konden al vele kilometers maken. Meestal oplettend om je heen zwierend om de 1,5 meter in acht te nemen. Massaal zat men op de fiets.

Alles was anders deze lente

Opvallend waren de vele skeelers die het wegdek weer massaal opzochten voor hun dagelijkse workout. Blijkbaar had men ze weer van zolder gehaald of opnieuw aangeschaft natuurlijk. Alles was anders deze lente. In de vaak strakblauwe lucht een enkel vliegtuig maar gespot. Ik stond soms te wijzen. "Kijk een vliegtuig." Het was ineens weer een bezienswaardigheid. Hun soms oorverdovende geluid en dat drukke verkeer boven ons hoofd heb ik zeker niet gemist. Slechts één luchtballon heb ik nog maar gezien. De 1,5 meter regel kan in zo’n klein bakkie natuurlijk niet.
En in de avonden zo stil op straat, bijna geen auto die je passeert. Alsof Nederland in een lenteslaap was gevallen. Hopelijk kan de zomer zich van een betere kant laten zien. Laat het maar losbarsten, ik hoop eerst een paar lekkere regenbuien de komende dagen, en dan stapje voor stapje naar een enigszins genormaliseerd leven. Voor zover je natuurlijk een mondkapje in de bus of op andere plekken normaal kan vinden. Maar we mogen elkaar weer ontmoeten. Hopelijk hebben we het ergste nu gehad. Memorabel was deze lente zeker!

Margreet Nagtegaal

Shopbox

Meer berichten