Ron de Ruiter met twee van zijn Groenlandse honden.
Ron de Ruiter met twee van zijn Groenlandse honden. (Foto: Margreet Nagtegaal)

Meedoen met sledehondenrace

  Nieuwsflits

Hiermee wil ik geld doneren voor onderzoek naar MS

Margreet Nagtegaal

Een aantal jaar geleden keek Ron de Ruiter uit Montfoort de dood in de ogen door het Miller Fisher syndroom. Het Miller Fisher-syndroom is een zeldzame aandoening waarbij het eigen immuunsysteem het lichaam aanvalt met zeer ernstige gevolgen. Gelukkig herstelde Ron de Ruiter en omdat hij een tweede kans kreeg wil hij nu meedoen met de zwaarste sledehondenrace ter wereld, de Iditarod, voor een goed doel.

Montfoort – In gesprek met Ron de Ruiter merk je nauwelijks dat hij ruim tien jaar geleden met heftige uitvalverschijnselen op het randje van de dood heeft gelegen. Als hij erover gaat vertellen hoor je wel dat het een heel heftige tijd is geweest. Vijf dagen lag hij op I.C. en was zijn toestand kritiek. Hij had voorafgaand een buikgriep gehad, had hoge werkdruk en was net vader geworden van een tweede dochter. “Ik heb het geluk gehad dat mijn behandelend arts dit syndroom eerder had gezien en snel heeft gehandeld. Dat is mijn redding geweest.” Na zijn ziekenhuisperiode kon hij gelukkig nog lopen en mocht thuis gaan revalideren. Daar heeft hij twee jaar hard aan gewerkt. Aan een paar lichamelijke functies kan hij het nog wel merken maar het herstel verliep voorspoedig. Hij beseft nu temeer dat een mens geen controle heeft. “Ik heb geluk gehad en een tweede kans gekregen. Het heeft me een ander mens gemaakt. Ik geef anderen nu meer ruimte en durf meer los te laten.” Ron vertelt vervolgens vol passie over zijn liefde voor poolhonden. Die ontstond ‘per ongeluk’ toen hij zo’n twintig jaar geleden bij een klant een Alaskan Malamute in de ogen keek. “Ik was werkelijk de hele dag van de leg van die prachtige hond. Ik dacht, die wil ik!” Zo is het gekomen dat Ron zelf verschillende poolhonden in huis kreeg en er ook mee ging racen tot op Europees niveau. En niet onverdienstelijk gezien zijn grote verzameling prijzen. Door zijn ziekte ging hij ook anders naar zijn honden kijken. “Ik heb veel meer oog voor hun behoeften en speciale karaktereigenschappen. Ik heb samen met mijn honden nog meer plezier in het racen.” Een vriend daagde Ron uit toen hij aan het trainen was met zijn honden groot te blijven denken. “De volgende dag besloot Ron dat hij de zwaarste sledehondenrace ter wereld, de Iditarod in Alaska, wilde gaan lopen voor de MS stichting. “Voor mensen met MS is geen herstel, daarom koos ik dit als doel.” Ron is zich nu stapsgewijs aan het voorbereiden voor de race die hij medio 2023 wil lopen. Er is veel geld nodig om dit doel te bereiken. De Iditarodrace is ooit ontstaan doordat er onder de lokale bevolking van Nome difterie was uitgebroken. Met een sledehonden-team moesten de medicijnen daar gebracht worden. De race duurt negen dagen, is 1755 km, met 16 sledehonden. Ron zal ook eerst een startbewijs moeten verdienen omdat het een zeer zware race is in onherbergzaam gebied. Als eerste Nederlander gaat hij dit enorme avontuur aan. Een stichting ondersteunt hem. Zie de website snow-blizzard.com voor het hele verhaal en de doneeractie op GoFundMe.

Shopbox

Meer berichten